Przedstawiamy obiekt głębokiego nieba NGC 6888, znany potocznie jako Mgławica Półksiężyc lub Mgławica Mózg.

Jest to mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Łabędzia, oddalona od Ziemi o około 5000 lat świetlnych. Na naszym niebie osiąga rozmiar kątowy około 18 na 12 minut łuku, co sprawia, że zajmuje obszar równy ponad połowie tarczy Księżyca w pełni.

Obiekt ten powstaje w wyniku zderzenia szybkich i energetycznych wiatrów gwiezdnych z wolniejszą materią wyrzuconą we wcześniejszej fazie czerwonego nadolbrzyma.

Sercem tej mgławicy jest gwiazda typu Wolf Rayet oznaczona jako WR 136. Jest to niezwykle rzadki i gwałtowny obiekt, znajdujący się na końcowym etapie ewolucji bardzo masywnej gwiazdy. W porównaniu do naszego Słońca, WR 136 to prawdziwy kosmiczny potwór. Jej temperatura powierzchniowa przekracza 70000 kelwinów, podczas gdy Słońce osiąga zaledwie około 5800 kelwinów. Jest od naszej gwiazdy kilkaset tysięcy razy jaśniejsza oraz około 15 razy masywniejsza, choć w przeszłości miała jeszcze większą masę. To, co nasze Słońce wyrzuca w przestrzeń kosmiczną w postaci wiatru słonecznego przez około 30 lat, gwiazda WR 136 wydmuchuje w ciągu zaledwie jednej sekundy. Wyrzuca ten wiatr z prędkością dochodzącą do 2000 kilometrów na sekundę, a w najbliższym czasie w skali kosmicznej zakończy swój żywot w potężnej eksplozji supernowej.

Mgławicę odkrył William Herschel w 1792 roku. Prezentowany kadr doskonale ukazuje jej skład chemiczny. Światło niebieskie i cyjanowe odpowiada emisji ze zjonizowanego tlenu OIII, natomiast odcienie czerwieni to emisja wodoru H alfa.

Nasz szkolny teleskop zbierał ten cenny materiał przez całe wakacje w pogodne noce.

Technikalia:

Teleskop w układzie Ritchey Chretien 16 cali Kamera ZWO 2600 Mono

Materiał w wąskim pasmie:

 129 klatek OIII po 300 sekund

 133 klatki H alfa po 300 sekund

Materiał na gwiazdy: Po 60 klatek po 30 sekund w filtrach RGB

Miejsce wykonania: Szkolne Obserwatorium Sułkowice Bolęcina